Το πέρασμα αντίκρυ

Ένας τρόπος υπάρχει για να μη σου κλέψουν την ιστορία. Να τη μάθεις. Για να κρίνεις δε τα ιστορικά γεγονότα όσο γίνεται πιο αντικειμενικά πρέπει να έχεις μια απόσταση από αυτά.

+

ΔΥΣΤΥΧΩΣ, 10 χρόνια αργότερα, η οικονομική θέση της Ελληνικής Κοινότητας Τορόντο (ΕΚΤ), φαίνεται να είναι πολύ χειρότερη απ’ ότι ήταν 10 χρόνια πριν.


Για την σημερινή διοίκηση του οργανισμού και τους“ αστέρες” γύρω της, το ότι παρέλαβαν “καμένη γη” και ότι τελευταία εμφανίστηκε και η πανδημία φαίνεται ν’ αποτελούντα άλλοθι που χρειάζονται για να μπορέσουν να συνεχίσουν να παίρνουν αποφάσεις ξεπουλήματος της κοινοτικής περιουσίας και κατ’ επέκταση της πολιτιστικής κληρονομιάς της.


Τα γεγονότα απέδειξαν πως οι σημερινοί διοικούντες είναι πιο ανεπαρκείς από τους προηγούμενους. Γιατί αν το καλοσκεφτείς οι προηγούμενες διοικήσεις αν “σκότωναν” όλα τα ακίνητα της ελληνικής κοινότητας και είχαν βγάλει στο “σφυρί” μία ή δύο εκκλησίες, όπως επιθυμεί να πράξει η σημερινή διοίκηση, θα είχαν χτίσει το “πανάκριβο πολιτιστικό κέντρο”, χωρίς δανεισμούς, υποθήκες, συνεχή ζητιανιά, δεν θα χρωστούσαν σε κανέναν ούτε δολάριο και θα διοικούσαν ακόμη...Σιγά το δύσκολο ... ευκολάκι για τον καθένα.


Το σοκ που υπέστησαν τα μέλη του οργανισμού βλέποντας την ΕΚΤ, ξαφνικά το 2010 βυθισμένη στα χρέη, κλόνισε την εμπιστοσύνη τους, με αποτέλεσμα να μετριασθεί απότομα τόσο το ενδιαφέρον τους να προσφέρουν οικονομικά, πιστεύοντας πως τα χρήματα τους θα χανόντουσαν σε μια μαύρη τρύπα, όσο και εθελοντικά πιστεύοντας από τότε αλλά και μέχρι σήμερα, πως δεν υπάρχει “γιατρειά”, αλλά...παρηγοριά στον άρρωστο μέχρι να βγει η ψυχή του.


Οι τέσσερις εναλλαγές προσώπων στην προεδρία μέσα στο2010 ήταν τα πρώτα σημάδια ότι το καράβι ΕΚΤ, πήγαινε ακυβέρνητο και μαρτυρούσαν την παρακμή καθώς και το αδιέξοδο που είχε περιέλθει η ΕΚΤ.


Μετά την «φυγή» του «προέδρου της δεκαετίας», παρατώντας στα δύσκολα τον οργανισμό, ο τότε αντιπρόεδρος έγινε πρόεδρος και αφού και αυτός την έκανε με ελαφρά πηδηματάκια, ήρθε η ακόμη πιο σύντομη προεδρία του καθηγητή Γιώργου Γκέκα, ο οποίος έφυγε μόλις συμπλήρωσε 16 ημέρες, δηλαδή έμεινε τόσο όσο χρειάστηκε για να καταγραφεί στη λίστα των προέδρων του οργανισμού.


Ο τέταρτος που ανέλαβε «κυβερνήτης» και στέριωσε ήταν ο Ν. Γεωργακόπουλος, ο οποίος φάνηκε να έχει πρόθεση να διευθετήσει όλες τις οικονομικές εκκρεμότητες προς τρίτους μαζί και αυτήν της Μητρόπολης, αλλά δεν κατάφερε και πολλά. Ενδεικτικό της δεινής οικονομικής κατάστασης της ΕΚΤ ήταν η λυπηρή διαπίστωση ότι δεν υπήρχαν χρήματα να πληρωθούν ούτε τα κεριά!


Το πιο σημαντικό που έγινε επί θητείας του, ήταν η σύγκληση γενικής συνέλευσης, τόσο για ενοποίηση των χρεών όσο και για την μείωση των μελών του Δ.Σ. από 36 σε 21 μέλη. Μία αναγκαστική απόφαση που όμως δείχνει ξεκάθαρα το μειωμένο ενδιαφέρον των μελών του οργανισμού να προσφέρουν τις εθελοντικές υπηρεσίες τους.


Σήμερα το Δ.Σ. απαρτίζεται από ακόμη λιγότερα μέλη. Στη λήξη λοιπόν αυτής της αποκαρδιωτικής από προσέλευση συνέλευσης, μόλις και μετά βίας επιτεύχθηκε απαρτία, αξέχαστη θα μείνει και η αμίμητη δήλωση του προεδρεύοντος κ. Μιχάλη Μουρατίδη πως «η αξιοπιστία της Ελληνικής Κοινότητας Τορόντο επανήλθε».


Παρά την πεποίθησή του αυτή έχουν περάσει 10 χρόνια και η αποκατάσταση της χαμένης αξιοπιστίας του ιστορικού οργανισμού είναι το πρώτο και μεγάλο ζητούμενο.


Το 2013 ο Ν. Γεωργακόπουλος παραχωρεί την προεδρική καρέκλα στον κ. Αντώνη Αρτεμάκη, ενώ εκείνος από τότε μέχρι σήμερα κατέχει τις θέσεις, του αντιπροέδρου και του ταμία. Η προσπάθεια να απαλλάξουν την ΕΚΤ από το χρέος ήταν η υπόσχεσή τους.


Όμως δεν διευκρινίσαν επαρκώς και ξεκάθαρα πως στο πίσω μέρος του μυαλού τους πίστευαν ότι για να το καταφέρουν θα έπρεπε να ξεπουληθούν εκτός από τα κτίρια του οργανισμού και η ζώσα ιστορία και παράδοση του οργανισμού.


Έτσι αμέσως μετά την ανάληψη των προεδρικών του καθηκόντων ο κ. Αρτεμάκης άρχισε το ξεπούλημα των κτιρίων της ΕΚΤ και δεν άφησε ούτε σκαλοπάτι απούλητο έτσι για ενθύμιο ή για να έχουν τα μέλη κάπου να κάτσουν να κλάψουν βρε αδερφέ.


Λίγα χρόνια αργότερα έρχεται να ζητήσει εκβιαστικά και την πώληση δύο εκκλησιών ... «αν δεν θέλουμε να χαθούν όλες».


Αλλά για να δούμε ποιο είναι αυτό που δεν μας φανερώνουν ο Αντώνης Αρτεμάκης και οι περί αυτόν αστέρες και για ποιον λόγο το αποκρύπτουν; Μας είπαν λοιπόν πως μπορεί να χρειαστεί να πουληθούν μία έως δύο εκκλησίες (δεν μας ξεκαθαρίζουν ποιες) για να εξοφληθεί το χρέος της ΕΚΤ που είναι 4.5 εκατομμύρια δολώστε να αρθεί η υποθήκη από την τράπεζα. Σύμφωνα μ’ εκτιμήσεις του Δ.Σ. του οργανισμού, ακόμη 2.000.000 δολ. θα προστεθούν στο παθητικό, μέχρι το τέλος του 2021.


Κάνοντας απλά μια υπόθεση εργασίας, ας δούμε ποια εκκλησία θα μπορούσε να πουληθεί ώστε να απαλλαχθεί μια και καλή ο ιστορικός οργανισμός από τον βραχνά του χρέους.


Ανατρέχοντας στον δημοσιευμένο ισολογισμό του2020 στην σελίδα 9, υπάρχει ένας πίνακας ο οποίος αναλύει πόσο κοστίζει η περιουσία της κοινότητας (Γη, κτίριο και έπιπλα) και ποια είναι η καθαρή αξία της. Πριν πάμε στους αριθμούς που ποτέ δεν λένε ψέματα, ας δούμε ποιοι θα μπορούσαν να θεωρηθούν υποψήφιοι αγοραστές ενός Ορθοδόξου Ναού.


Θα πρέπει να ληφθεί υπόψη πως για ένα τέτοιο μοναδικό και ξεχωριστό αρχιτεκτονικό οικοδόμημα οι ενδιαφερόμενοι θα είναι μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού.


1. Στην καλύτερη των περιπτώσεων ενδιαφερόμενοι θα μπορούσαν να είναι οι Ελληνορθόδοξοι του παλαιού ημερολόγιου, όμως οι πιθανότητες για να έχουν να διαθέσουν το χρηματικό ποσό που ζητάει η ΕΚΤ είναι πάρα μα πάρα πολύ μικρές.